Gedrang op de Zuiderdijk

1 augustus 2020 - Hoorn, Nederland

Tussen Enkhuizen en Hoorn ligt langs de IJsselmeerkust de Zuiderdijk. Op de dijk ligt een smalle asfaltweg Het was de weg waarlangs wij vandaag de 28 kilometer liepen van onze eerste wandeletappe.

Maar voordat we aan onze wandeling begonnen, hadden we een tropische ‘plaknacht’ gehad.   Om vier uur werd ik gewekt door forse donderslagen, de bekroning van een voorafgaande zomerse dag. Daarna mocht ik ieder kwartier genieten  van een carillon dat niet alleen de tijd aangaf maar ook fragmenten van een oudhollands wijsje speelde: “Ik stond laatst in een poppenkraam, hi ha ho!” De rest van de nacht hield de vraag hoe de rest van de tekst ook weer luidde, mij wakker, elk kwartier weer, tot om half acht de wekker mij wekte, en ik toch weer ingeslapen bleek te zijn. En Johanna? Die had niets van het onweer gehoord, en ook niet het carillon!

We verlieten Enkhuizen via de vestingwallen en de Koepoort. Na het dorp Bovenkarspel en de Broekerhaven liepen we de dijk op richting Venhuizen. Op deze aanmerkelijk frissere maar wel zonnige zaterdag bleken er veel mensen op uitgetrokken te zijn. Het was druk op de Zuiderdijk! Heel veel fietsers kwamen ons tegemoet of haalden ons in. Sommigen hadden grote tassen aan de bagagedrager hangen. En af en toe een jogger die zijn duim opstak na het zien van de Rome-badge op mijn rugzak. Een gezin met drie jonge kinderen met allemaal een eigen fiets, en papa en mamma zwaar beladen, haalde ons in, ik herkende ze van gisteravond toen ze in het visrestaurant in Enkhuizen naast ons hadden gezeten. Een jong stel kwam ons op de fiets tegemoet, allebei een eenwielig aanhangertje er achter, in een ervan zaten twee peuters en in de ander de bagage voor zo te zien een lange vakantie. Zouden die soms ook het Zuiderzeepad doen, maar dan per fiets? Wielrenners (of moet ik zeggen toerfietsers?) in lange colonnes, veelal met tweeen naast elkaar rijdend. Dat laatste gold ook voor de vele stellen, man en vrouw, genietend op de dijk, allemaal druk pratend met de Westfriese tongval, en onderwijl vriendelijk groetend. Wijzelf genoten ook, vooral van het uitzicht, naar twee kanten: het IJsselmeer, druk bevaren met zeilboten en antieke museumschepen in dit stevige zeilweer, en het Westfriese prachtig landschap, met boerderijen onder aan de dijk, groene weiden en hier en daar een dorpje met een spitse kerktoren.

Af en toe passeerde ons ook een auto. Het waren plezierrijders, die in hun cabriolet, met wapperende haren en soms een dreunende beat na een poosje voor de tweede keer van de andere kant voorbij kwamen. Iemand had ons gezegd dat motorrijders vandaag niet meer op de dijk mochten komen. Er waren actiegroepen in West-Friesland, zo heet het gebied rond Hoorn en Enkhuizen, die voor elkaar hadden gekregen dat vanaf 1 augustus, vandaag dus, de dijk verboden gebied is voor motoren. Overlast en onveiligheid, dat was de reden geweest voor dit verbod. Wij als kwetsbare wandelaars vonden dit prima.

Over kwetsbaarheid gesproken, Johanna las juist vandaag tijdens een pauze een ingezonden stuk in Trouw (want de kranten van de laatste dagen hadden niet ongelezen de Kliko in gemogen!) van een mevrouw (zeventiger, 6000 fietskilometers per jaar, schreef ze) die zich als kwetsbare fietser beklaagde over het onveilige gedrag van ... wandelaars! Telkens schrikt zij van wandelaars die links van de weg lopen, soms met tweeen naast elkaar, en die haar zo de weg versperren of in verwarring brengen als er ook nog verkeer van de andere kant komt. Zij voelt zich als fietser onveilig, zeker nu onlangs bekend werd dat er meer zeventigplussers betrokken raken bij verkeersongelukken. En niet alleen dat links lopen, maar ook vindt ze het schandalig dat de wandelaars niet bij het naderen van tegemoet komende fietsers, van haar dus, onmiddellijk de berm in duiken! De krant had er nog een foto bijgeplaatst om te illustreren hoe onordelijk wandelaars lopen op smalle buitenwegen: je zag een groep wandelaars die links en rechts van de weg opzij stoven voor een groepje wielrenners (natuurlijk zonder bel!) dat hen wilde inhalen. Arme fietsers toch! ‘s Avonds in onze B&B heb ik het niet kunnen laten op mijn beurt met een ingezonden stuk deze anti-wandelaar van repliek te dienen door haar er op te wijzen dat wandelaars op wegen zonder trottoir buiten de bebouwde kom volgens de verkeersregels links horen te lopen, en dan volwaardige verkeersdeelnemers zijn. Niks de berm in duiken. Benieuwd of Trouw mijn bijdrage gaat plaatsen.

Dat van die motoren, nou daar bleek niets van te kloppen. Regelmatig werd de roezemoezige stilte op de dijk verstoord door motorrijders, meestal in groepjes. Het gaf wel vaak allerlei rembewegingen, want ze reden natuurlijk veel harder dan het vredige fiets- en wandelverkeer, en in het gedrang hadden die motoren ook maar beperkte ruimte. Ach, wij hadden er niet zo veel last van, maar, met die kwetsbare fietsmevrouw in mijn achterhoofd, ergerde ik mij wel aan het feit dat deze motorrijders iets deden wat verboden was. Ik heb de neiging onderdrukt om voor een motor te gaan staan en de berijder aan te spreken op zijn of haar (want dat kun je niet zien) wangedrag. Want ja, dan had ik misschien toch nog de berm in moeten duiken...

Na 28 wandelkilometers kwamen we aan in Hoorn, lopend langs kaden van volbezette jachthavens en met zicht op de Hoofdtoren, een oud verdedigingswerk. Op zo’n eerste dag was het best pittig geweest om na een jaar weer met volle bepakking te lopen. We genoten in het avondzonnetje toch nog van een stadswandeling en een lekkere maaltijd op een terras tegenover de Hoofdtoren die overgoten werd met gouden zonlicht.

Met de eigenaar van B&B De Zak hadden we nog een leuk gesprek over dat motorenverbod. Hij wist te vertellen dat op internet veel boosheid was te lezen van de kant van de actievoerders die het motorenverbod voor elkaar hadden gekregen. De ambtenaren die de verkeersborden hadden moeten plaatsen hadden zitten slapen. Het verbod had vandaag moeten ingaan, maar de borden stonden er nog niet. Tja, hoe moet je dan als argeloze motorrijder weten dat je in overtreding bent?

11 Reacties

  1. Mia:
    3 augustus 2020
    Ha Arie. Als wandelaar, fietser, wielrenner en niet praktiserend motorrijder heb ik hard gelachen om je verhaal hier in bloody hot Griekenland. Het is gewoon druk in Nederland en iedereen eist zijn gelijk of zijn plek op. Jij moet die vergeetachtige ambtenaren toch kunnen begrijpen. Jullie gingen gisteren nog bij Wim en mij ‘over de tong’. Toen we 25 kilometer in de hete Griekse zon liepen via een hoge heuvel van de ene kant naar de andere kant van sithonia. Zonder bepakking al een uitdaging. Dat slapen is wel een benijdenswaardige Jacobs eigenschap. Ik slaap veel slechter en zou ook zomaar van een gedichtje wakker kunnen liggen. Wim slaapt overal doorheen en wordt alleen wakker van ... ja hoor dorst. Wandel ze. Ik hoopte in een cool NL terug te komen maar nu blijkt de hitte Ryanair te volgen.
  2. Wim Jacobs:
    3 augustus 2020
    Juist .
  3. Elisabeth:
    3 augustus 2020
    Ik zie het voor me haha.
  4. Marjo:
    3 augustus 2020
    Mooie start van jullie Zuiderzeepad. In deze tijd toch anders dan voorheen met een ieder die nu in eigen land op vakantie gaat.
    En och....ieder heeft zijn eigen beleving......geniet ervan
  5. Ineke van 't Hullenaar:
    3 augustus 2020
    Hoi Arie en Johanna, erg leuk om weer een reisverhaal te lezen. Het verschil met de de Noorse hoogvlakte kan bijna niet groter zijn.. Mijn zus en ik hebben het plan om een keer rond het IJsselmeer te fietsen maar denk dat we dat nog maar even uit te stellen tot na corona... groeten en veel wandelplezier, Ineke
  6. Jan de Regt:
    3 augustus 2020
    Hoi Arie, toch even een reactie als praktiserend motorrijder. Veel motorrijders houden zich niet aan de snelheidsregels en hebben uitlaten die teveel decibels produceren. Fervente motorrijders als ik en velen met mij ergeren zich daar ook aan. Dus ook bij motorrijders is er begrip voor de overlast. Daarom houd ik mij aan de verkeersregels, maar ik vind het dan wel jammer dat ik niet over die mooie dijk mag rijden.
    Misschien ga ik dat stuk dan maar een keer samen met Marianne fietsen.
  7. Betsy Gelderman:
    3 augustus 2020
    Ik stond laatst voor een poppenkraam, oh, oh, oh
    Daar zag ik zoveel poppen staan, zo, zo, zo
    De poppenkoopman ging op reis
    De poppen raakten van de wijs
    Ze deden allemaal zo
    Ze deden allemaal zo
    Ze deden allemaal zo

    Maar.... er bestaan meerdere versies.
    pS Je schrijft weer prachtige verhalen, leuk om te lezen
  8. Betsy Gelderman:
    3 augustus 2020
    Hoi Arie (en natuurlijk Johanna).
    Ik loop buiten de bebouwde kom ook meestal links, maar kwam er een tijdje geleden achter, dat de regels gewijzigd zijn. Je moet tegenwoordig zelf de veiligste optie kiezen, wat voor mij meestal nog steeds links is
    En fietsers moeten goed voor zich kijken, zodat ze wandelaars tijdig zien. En wij wandelaars duiken niet de berm in (tenzij...), maar gaan dan wel uiterst links en achter elkaar lopen.
  9. Arie Haasnoot:
    3 augustus 2020
    Dankjewel Betsy voor je nuancering van de wandelregels! En bij het volgende wijsje op een carillon weet ik je te vinden!
  10. Bert Kandel:
    3 augustus 2020
    Hoi Arie, net de drie verhalen met veel genoegen voorgelezen aan Dolly. En ook ontdekt hoe ik me kon aanmelden voor toezending van de verhalen.
    Intussen wankelt Bergen op Zoom op de rand van de financiele afgrond.... Maar laat dat een apart verhaal zijn.
    Alsof de duvel er mee speelt: er komt enorm warm weer aan!
    JUllie zijn natuurlijk ervaringsdeskundigen, maar dat wordt toch vrijdag en zaterdag even afzien!
    Vrijdag ga ik met de 4 Rotterdammertjes mijn verjaardag vieren in de Efteling. Dat wordt dus de SPLASH !
    Wij zien uit naar je verhalen!
  11. Theo Tromp:
    4 augustus 2020
    Weer op pad en een mooi pad, al heb ik hem zelf nooit bewandeld.
    Wat betreft de fietser, de wandelaar staat er niet bij stil dat mogelijk zij/hij (of ene auto) niet kan uitwijken door het te gemoed komend verkeer. Links lopen is veiliger dat je verkeer ziet aankomen en dus tijdig de berm in kan gaan.
    Echter in vele landen dient men als wandelaar gewoon zich als verkeersdeelnemer te gedragen, dus in dezelfde richting te wandelen als het verkeer.
    Wel dient de automobilist een afstand van minimaal 1,5 meter aan te houden bij het passeren. Verder een fijne wandeling gewenst. Wandel hier in Nieuw-Zeeland ook met 4 verschillende groepen mee.

Jouw reactie